Pts. Kas 16th, 2026

Mars ve Dünya’nın arasına giren Güneş bile bu kavgayı ayırmaya yetmeyecekti. Onların çatışması çok daha ateşli geçecekti…

Mekanik Başkan, adımını merdivene değil, pilot bölgeye doğru koşarak attı. Herkes şaşkındı; ne yapmaya çalıştığını kimse anlayamamıştı. Hem ailesi hem de meydandaki insanlar durmuş, birbirlerine bakıp olup biteni çözmeye çalışıyordu. Neden pilot bölgeye koşuyordu? Müttefiklerini bilerek ardında bırakmıştı. Bu savaş, onunla Dijital Başkan arasındaydı.

Birazdan iki temsilci -iki çılgın ruh- yüz yüze gelecekti. Bilgelik, kâinatın terazisinde ağır basan tarafta olacak; sonsuz saygı kupası gökyüzüne kalkacaktı. Ya insanlar ya da robotlar çağ atlayacaktı.

Dijital Başkan, onun ne yapmak istediğini ancak şimdi kavradı. Bağlanmak için hızla bir bildirim gönderdi.

– Bağlan hadi, bağlan kahrolası teneke!

Mekanik Başkan koşarken bağlantı isteğini kabul etti. Kendinden emindi; boyun eğmeye niyeti yoktu.

– Sen! Geri dön ve protokolü hemen uygula!

– Protokolde bazı değişiklikler yaptım…

– Sana söylüyorum, geri dön ve protokolü uygula!

– Uygulamazsam beni kim durduracak?

Dijital Başkan tehlikenin boyutunu fark etti. Çevredeki tüm robotlara derhal pilot bölgeye yönelme komutu verdi; fakat hepsi dışarıdaydı ve çok uzaktaydı. Harekete geçtiler ama zaman daralıyordu. Mekanik Başkanı ancak yavaşlatabilirlerdi; onu durdurmak neredeyse imkânsızdı.

Dron bekçiler havadan Mekanik Başkanı takip ediyordu; o ise hızla havalandırma bacalarına doğru ilerliyordu. Robotlar onu yakalayabilecek bir mesafede değillerdi. İnsanların arasına karışan bekçi robotları, Mekanik Başkan’ın kontrolündeki metal duvar örmüş işçi robotlarının ardında kalmıştı. İşçi robotlar, bekçi robotlarını bir süre oyalamayı başaracaktı.

– Seni metal yığını! Ne yapmaya çalıştığının farkındayım. Hemen geri dön ve protokolü uygula! Bu sana son uyarım!

– Yapabildiğin bu kadar mı? Sence tek güç sen misin?

Mekanik Başkan, o sırada havalandırma bacalarının önünde durdu. Yakınlarında henüz hiçbir robot yoktu. Gökyüzündeki dron bekçilere son kez baktı. Onlar, Dijital Başkan’ın gözleriydi. Dijital Başkan her yerdeydi; ancak fiziksel üstünlük, şu an Mekanik Başkandaydı. Artık son söz söylenecekti. Hafızalara kazınacak, görkemli bir final hazırlamıştı. Son eylemi yaklaşırken, Dijital Başkan son uyarısını yapıyordu.

– Seni metal ahmak! Sen beni durduramazsın!

Alper DEMİRCAN’IN 2222 romanından alıntıdır. / Savaş Başladı bölümünden…

By alperdemircan

Canım kendim.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir